Bir Romantiğin Portresi

 

Çorak ülkeyim,
kitabım kayıplara karıştı.
çocukluğumdaki bozkırsa baki,
dön dolaş o bozkırın içindeyim
giderek bozkırımla barışık

Ama hala hantal ve ağırım…

Gönderilmemiş mektuplar yazdım sana günlerdir. Bedenin burada değil ama varlığın bütün eve sinmiş: Filmler, kitaplar… Karhozat’da kadının şarkı söyleyişi yok mu? Ahhh! işte o benim! bil sevgili…

El Topo, Dreams, Camera Buff.
Hakkaride Bir Mevsim, Yılanların Öcü ve Işıklar Sönmesin
Dukhovnye Golosadan bölümler.

Küçük siyah bir poşetin içinde okuduğun kitaplardan aldığın notlar, fotoğraflar …. Bıraktın mı unuttun mu bilmiyorum zaten bende geç fark ettim. Satırların arasında seni karıştırıp durdum.

Tişörtlerin yıkanmıştı, ikindi üzeri onları katladım itinayla, kaldırdım.
Kopmuş bir düğmeyi bohçaladım…
………………………………………………………………….
.
.

Ay ışığım
bir heykel gibi dikilsin karşıma öz suyun
arı
……………………………………..
Ve ellerin

öyle yumuşak ki sevgili

çıkmıyor dudaklarımdan sürdüğün şehvetin tadı.

Odamda hayaleti gezinir tangomuzun
ah bir neşeli romantiğin adımları

kedilerim iz sürer dam kuşları

aşk perisinin dumanı tüter bacasız evimde

gönül bir kırmızı anemon tarla kuşunu bekler…

bozkırım zamanı avutur sarı sıcak beşiğinde
iplerini sallanan sandalyesine dolamış yaşlı ispanyol dokur kutsal ruhun kumaşını dokur yıllanmış tezgahta
gönül şamanını bekler
kuzgunun bıraktığı tohum
denize bakan küçük kuytuda
artık asla boş bir tepecik olmayacaktır orası

denize bakarken gördüğün ben
denizin dibinde denizi okuyan sen

bir daha asla hissiz olmayacaktır
sırtıma bindiğinde enseme dökülen o siyah ipek
kaybolmayacaktır
ruhunmuş meğer omuzlarımdan doğru siyah ve kıvırcık akan şah damarıma
sözcüklerin mi beslediği böyle hafif meğer

ŞAMAN

Dın!

gözlerinden bildim seni ben

Edgar Allen Poe
Gözlerinden dolayı yazdı kuzgunu

Derinliğinde yittiğim hiç böyle siya hhh deniz görmedim ben
ŞAM Andın SEN
Saçlarından bildim
böyle yumuşak saç görmedim ömrümde derdi Süreya adının bir harfini atmış olan
Yoksa birliğin okyanusuna mı düşmüştük
Hep o yumuşaklıkla ve çoğul ruhlulukta bildim sizi ben

Şaman,

Zaman dipsiz kuyu

Şaman,

Zaman ürkütür kuğuyu
Şaman,

Zaman iki uçlu

Sadece gitmez gelirde
Şaman,
dinle düşen damlanan sesini
Gör rengini
Ve uç gel kuzgunum
Omuzlarıma
Karanlıkta şenlikli.

Written by Saliha Yazgaç

    • dithy
    • May 13th, 2011

    bildigim kadariyla edgar allen poe, bi check et dilersen
    eline diline saglik

  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: