Bobby ve Jackk

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

sözcükler diyordu,
geçip giden manzaralar gibi
akkor hale getiriyor pelte dili
ulaşılmaz gibi görünen bakış
ağaçları ihbar eden rüzgâr
eğilip bükülmeden yerçekimi karşısında
soyut heyecanların portresini çizmek
gecenin müziği çalınıyor kulağına
ta diplerde
dans eden oynak bilekler

(ciddi bir iş olduğunu sanıyor mezar kazmanın!)*

sessizce yaklaşıyorsun ne olacak diye
suyu izlerken düşündüğün gibi
kaygısızca sere serpildiğinde toprağa
başına bir avuç güneş düştüğünde
ya da bir kaplumbağa tıkırtısı
böyle duyumsuyordun şimdi de.
her şey büyüleyici ve yeniydi
orada öylece duran şeylere
birlikte öylece durma arzun
hep bir şeylerce öteleniyordu

 

boşluğa üfüren iplerin dansı
cellat ve tanrıya at koşuyor
hey Bobby ve Jackk
bu sizlerin günü
bulutlara öpücükler konduran çocuklar
bütün otlarda gölgeleriniz saklı
anıyı kendinde saklayan bellekleriniz
kendinde döner ve tanır bunu.

(mezar kazmanın ciddi bir iş olduğuna mı inanıyorsun?)

İlk ve son kez
bir katırtırnağı sarılıkları işgal ediyor
başında şimdinin sonsuz gülleriyle
ufkun kayışlarını suda sektiriyor.

Written by Mehmet Oruç

* Isidore Lucien Ducasse, Maldoror’un Şarkıları, çev. Özdemir ince, gece yay., 1989, s.62

  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: